Laurence Aëgerter (1972, Marseille) volgde een kunstopleiding aan de Gerrit Rietveld Academie, maar studeerde ook af in kunstgeschiedenis aan de VU. Haar werk is multidisciplinair en bestaat uit fotografie, boeken, installaties, video’s en cross-overs tussen deze verschillende media.
Aëgerter kreeg negen maanden lang een voormalig bordeelpand als tijdelijke studio in het RED AiR project. Ze gebruikte de ruimte Korsjespoortsteeg 23 om haar rol als kunstenaar bij de beladen politieke en culturele context van de buurt te onderzoeken. Haar ingreep begon met een nauwgezet onderzoek naar sporen van het beladen verleden van het huis, gevolgd door een rituele reiniging.
Ze schakelde een forensisch onderzoeker in voor een nauwgezet sporenonderzoek in de ruimte. Ze vond o.a. haarspeldjes, pillen, een scheermesje, schoenpoets, een bouillonblokje een kam, en fotografeerde die. Daarna maakten vijf schoonmaaksters de minuscule ruimte (8,3 m2) tijdens een twee uur durende performance schoon: Clear up day. Met veel schuimende zeep borstelden ze het vieze water de deur uit, de stoep op, zoals Amsterdamse huisvrouwen dat al eeuwen doen. Aëgerter had bewust schoonmaaksters gekozen van gemigreerde achtergrond. Net als prostitutie is schoonmaakwerk een van de weinige beroepsmogelijkheden die weggelegd zijn voor weinig geschoolde, illegale immigranten. Ook liet ze een 3D-animatie van de ruimte maken door een architect, om “a frozen moment in time” van de fysieke ruimte in Korsjespoort 23 vast te leggen.
In haar studio in de Korsjespoortsteeg organiseerde Aëgerter een reeks installaties en performances, zoals een voor een weekend geopende openbare bibliotheek, Turkse snackbar, instituut voor Cultural Remembrance and Mnemonic Practices en als klap op de vuurpijl een openbaar zwembad. Aan deze sociale gelegenheden nam de kunstscène evenals de buurt actief deel, wat bijzondere momenten van verwarring opleverde. Zo ontkrachtte Aëgerter de geschiedenis van de ruimte en onderzocht de toekomstmogelijkheden in een surrealistische fast forward van functiewisselingen.
Gezeefdrukte posters kondigden de in totaal acht transformaties van de ruimte aan. Sommigen waren absurd en poëtisch, in mindere of meerdere mate realistisch, zoals een openbaar zwembad en een golfbaan of de nieuwe vleugel van het Anne Frank Huis, en de Turkse snckbar of de agnostische tempel. Met nachtelijke projecties van beelden die van internet waren gehaald, zonder publiek, verbeeldde ze de conceptuele kern van haar voorgestelde nieuwe functies voor het pand. Deze projecties liet ze met een technische camera haarscherp fotograferen. De klok, de wastafel en de barsten in de muur waar het bed tegen vastgeschroefd was, schemeren door in de door Aëgerter op de ruimte geprojecteerde beelden.
Laurence Aëgerter
Laurence Aëgerter (b. 1972, Marseille) was selected by curator Angela Serino together with seven other international artists to spent nine months in a studio in a former brothel on Bergstraat or Korsjespoortsteeg, off Herengracht. In a series of photos, installations and performances, Aëgerter presented an absurd fast-forward of future possibilities for the work-space/brothel that she had been allotted.
The Red A.i.r./Redlight Art artists held exhibitions and performances and shared the experiences of working in these ‘spaces under redefinition’. They examined and transformed both the actual locations with their emotionally charged past and the symbolism of a location whose function was to be changed. Serino interviewed the neighbours about the transformation of their neighbourhood and eventually the only prostitute still working in the street came to look. ‘A Second Exchange’ was their final show, after the famous work made by Marina Abramovic in 1975. Thirty years later, artists were once again in the window, although under completely different circumstances.
