Inrichten O.C. Hooymeijer over zijn ontmoeting met Ed en Nancy Kienholz

‘Ik’ ben een outcast met het nummer 1012

Tess Jungblut, die in 2008 een serie foto’s maakte van raambordelen, heeft voor deze website haar gedachten over project 1012 en prostitutie opgeschreven.

‘Ik’ ben een outcast met het nummer 1012

Hoe voelt het, wanneer de gemeenschap je zonder respect behandeld? Waarom doen mannen en ook vrouwen meestal negatief over prostituees?

Lodewijk Asscher, locoburgemeester van Amsterdam, deed nog niet zo lang geleden de volgende uitspraak over de prostituee: ‘Ik vind het geen normaal beroep’. Het betreft hier een politieke uitspraak gedaan in het publieke domein. Deze woorden zijn mede het uitgangspunt van het gemeentelijke coalitieproject 1012.

Doelstellingen van het project zijn de terugdringing van criminaliteit en vrouwenhandel en het bevorderen van een gevarieerder economie op de Wallen. Het aantal raambordelen zal met zo’n 50% gereduceerd worden. Asschers politieke uitlatingen over de prostituee getuigen van een negatief geladen moraal ten aanzien van het beroep sekswerker en zij hebben dan ook gevolgen. Prostituees worden hiermee namelijk buiten de ‘fatsoenlijke’ samenleving geplaatst. Hij verklaart de prostituee hiermee in wezen vogelvrij en onttrekt haar op deze wijze aan de wettelijke eis der zorgvuldigheid: namelijk de verplichting om zorgvuldig om te gaan met de belangen van anderen.

De woorden van Asscher ‘het is geen normaal beroep’ ademen de sfeer van een oordeel, onwaardig voor een stadsbestuurder van Amsterdam. Ontkenning van de soort hoort daarbij, sterker nog: het is de eerste stap richting uitsluiting Het waren dan ook deze woorden, het project 1012 en de vele levenloze ogen van de etalagepoppen in de voormalige hoerenkasten, die nu als showroom dienen voor menig opkomend modeontwerper die mijn ogen hebben geopend. Diep van binnen voelde ik de noodzaak om hetgeen is vast te leggen, voor later, voor als het er niet meer is.

Een half jaar lang ben ik een aantal ochtenden in de week rond een uur of vijf zes naar de Wallen getogen om samen met de schoonmakers de hoerenkasten te betreden. Wat zie je aan de muren hangen, hangt er wel wat? Liggen er boeken, tijdschriften op de vele bijzettafeltjes … snel weggelegd als de klant binnenstapt? Wie heeft het uitgezocht, bij elkaar geraapt, het interieur. Deze zoektocht heeft geresulteerd in het historische fotodocument: Achter de ramen: interieurs van hoerenkasten op de Amsterdamse Wallen (2008).

Het was een avontuur dat mij soms de adem benam. Zo dichtbij ‘mogen’ komen op een plek die per definitie ontoegankelijk is voor de meesten van ons. Soms werd ik overmand door een intens gevoel van leegte en eenzaamheid, maar nooit voelde ik geen respect voor de vrouwen en de mannen die dit werk doen.

Tot slot nog ‘two for the road’: Hoe voelt het, wanneer de gemeenschap je zonder respect behandeld? Waarom doen mannen en ook vrouwen meestal negatief over prostituees?

Tess Jungblut, maart 2010

6 Responses to “‘Ik’ ben een outcast met het nummer 1012”

  1. Tess says:

    Graag wil ik mijn betoog hierboven ondersteunen door te wijzen op het blog van een prostituee, die aan thuisontvangst en escort doet. Via haar blog vertelt zij over haar ervaringen. Al gauw wordt duidelijk dat wat ik hierboven heb aangeduid met outcast zeker waar is en dat dit voor een balngrijk deel veroorzaakt wordt door persoonlijke opinies van mensen en de media die deze opninies weergeven als zijnde feiten.

    Overtuig je zelf en heb alsjeblieft respect voor je medemens:

    http://zondares.blogspot.com/2009/11/klanten-kijken-ook-tv.html

    Groet,

    Tess

  2. Hey, ik kwam hier via Google Ik heb nu even geen tijd maar ik kom zo snel mogelijk terug voor een bezoekje. Overigens kreeg ik de RSS feed in mijn Google Chrome browserCiao

  3. Sinds ik bezig ben met dit onderwerp stel ik mensen die ik in het dagelijkse leven ontmoet vaak de vraag hoe zij over prostitutie denken en de situatie – het schoonvegen- op de Wallen.

    Het leeuwendeel van de ondervraagden, uit alle lagen van de bevolking is het min of meer eens dat prostitutie een belangrijke taak vervult in het dagelijkse leven van mensen. Met name vrouwen zijn ervoor. Zij weten natuurlijk als geen ander hoe het is om de sexuele driften van mannen te mogen ondergaan. Het is een natuurlijk gegeven en daar kun je negatief over zijn en er allerlei therapieen op loslaten maar aan de andere kant, waarom zo moeilijk doen?

    Ook hoorde ik verhalen van hoogopgeleide vrouwen wier nog hoger opgeleide mannen elke avond een afzakkertje in bed wilden krijgen. Dat lijkt me een ontzettend groot probleem, als je niet hetzelfde libido hebt. Je kunt gaan scheiden daarom, maar je kan ook de keuze maken om naar een prostituee te gaan. Tegelijkertijd kun je ook iets doen aan de vermindering van de drang, dat is zeker zo, maar helemaal gaat dat volgens mij niet weg.

    Het schoonvegen van de wallen as we speak is geen goede zaak, mits de gemeente nieuwe plekken creeert, misschien een paar straatjes verderop, wat minder in het zicht voor de dure toeristen (met een overwegend christelijke naar Amerikaans gemodellerde kuisheidsmoraal?) die aanmeren bij de PTA terminal en zich een hoedje schrikken over de ‘losbandigheid’ in I Amsterdam? Daar hebben wij niet voor betaald, wij willen dure gucci winkels en restaurants maar geen hoeren. Thuis stoppen we die weg in ‘one hour’ hotelletjes. Nee, daar hebben wij geen last van in ons land! Goddank.

    Tess

  4. [...] zou gaan betreden. De vraag is welke psychomaatschappelijke factoren liggen hieraan ten grondslag. Wie steunen deze negatieve kijk op de prostitutie en waarom? Met andere woorden wie hebben er belang [...]

  5. gusta says:

    wat ziet de site er prachtig uit. mooie persoonlijke ‘notes’ van Annemarie. expo en site allebei TOP
    als jullie dat willen kan ik nog wel een stukje produceren over de eerste keer dat ik de Hoerengracht zag in 1996

  6. K. Woers says:

    Prostitutie moet verboden worden. Weg met dat verschrikkelijke Redlight-district.

Leave a Reply